English    Türkçe    فارسی   

1
145-194

  • کس ندارد گوش در دهلیزها ** تا بپرسم زین کنیزک چیزها 145
  • خانه خالی ماند و یک دیار نی ** جز طبیب و جز همان بیمار نی‌‌
  • نرم نرمک گفت شهر تو کجاست ** که علاج اهل هر شهری جداست‌‌
  • و اندر آن شهر از قرابت کیستت ** خویشی و پیوستگی با چیستت‌‌
  • دست بر نبضش نهاد و یک به یک ** باز می‌‌پرسید از جور فلک‌‌
  • چون کسی را خار در پایش جهد ** پای خود را بر سر زانو نهد 150
  • وز سر سوزن همی‌‌جوید سرش ** ور نیابد می‌‌کند با لب ترش‌‌
  • خار در پا شد چنین دشوار یاب ** خار در دل چون بود واده جواب‌‌
  • خار در دل گر بدیدی هر خسی ** دست کی بودی غمان را بر کسی‌‌
  • کس به زیر دم خر خاری نهد ** خر نداند دفع آن بر می‌‌جهد
  • بر جهد و ان خار محکمتر زند ** عاقلی باید که خاری بر کند 155
  • خر ز بهر دفع خار از سوز و درد ** جفته می‌‌انداخت صد جا زخم کرد
  • آن حکیم خارچین استاد بود ** دست می‌‌زد جا به جا می‌‌آزمود
  • ز ان کنیزک بر طریق داستان ** باز می‌‌پرسید حال دوستان‌‌
  • با حکیم او قصه‌‌ها می‌‌گفت فاش ** از مقام و خاجگان و شهر تاش‌‌
  • سوی قصه گفتنش می‌‌داشت گوش ** سوی نبض و جستنش می‌‌داشت هوش‌‌ 160
  • تا که نبض از نام کی گردد جهان ** او بود مقصود جانش در جهان‌‌ا ن‌‌
  • دوستان شهر او را بر شمرد ** بعد از آن شهری دگر را نام برد
  • گفت چون بیرون شدی از شهر خویش ** در کدامین شهر بوده ستی تو بیش‌‌
  • نام شهری گفت وز آن هم در گذشت ** رنگ روی و نبض او دیگر نگشت‌‌
  • خواجگان و شهرها را یک به یک ** باز گفت از جای و از نان و نمک‌‌ 165
  • شهر شهر و خانه خانه قصه کرد ** نی رگش جنبید و نی رخ گشت زرد
  • نبض او بر حال خود بد بی‌‌گزند ** تا بپرسید از سمرقند چو قند
  • نبض جست و روی سرخ و زرد شد ** کز سمرقندی زرگر فرد شد
  • چون ز رنجور آن حکیم این راز یافت ** اصل آن درد و بلا را باز یافت‌‌
  • گفت کوی او کدام است در گذر ** او سر پل گفت و کوی غاتفر 170
  • گفت دانستم که رنجت چیست زود ** در خلاصت سحرها خواهم نمود
  • شاد باش و فارغ و ایمن که من ** آن کنم با تو که باران با چمن‌‌
  • من غم تو می‌‌خورم تو غم مخور ** بر تو من مشفق‌‌ترم از صد پدر
  • هان و هان این راز را با کس مگو ** گر چه از تو شه کند بس جستجو
  • چون که اسرارت نهان در دل شود ** آن مرادت زودتر حاصل شود 175
  • گفت پیغمبر که هر که سر نهفت ** زود گردد با مراد خویش جفت‌‌
  • دانه چون اندر زمین پنهان شود ** سر آن سر سبزی بستان شود
  • زر و نقره گر نبودندی نهان ** پرورش کی یافتندی زیر کان‌‌
  • وعده‌‌ها و لطفهای آن حکیم ** کرد آن رنجور را ایمن ز بیم‌‌
  • وعده‌‌ها باشد حقیقی دل پذیر ** وعده‌‌ها باشد مجازی تاسه‌‌گیر 180
  • وعده‌‌ی اهل کرم گنج روان ** وعده‌‌ی نااهل شد رنج روان‌‌
  • دریافتن آن ولی رنج را و عرض کردن رنج او را پیش پادشاه
  • بعد از آن برخاست و عزم شاه کرد ** شاه را ز ان شمه‌‌ای آگاه کرد
  • گفت تدبیر آن بود کان مرد را ** حاضر آریم از پی این درد را
  • مرد زرگر را بخوان ز ان شهر دور ** با زر و خلعت بده او را غرور
  • فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر
  • شه فرستاد آن طرف یک دو رسول ** حاذقان و کافیان بس عدول‌‌ 185
  • تا سمرقند آمدند آن دو امیر ** پیش آن زرگر ز شاهنشه بشیر
  • کای لطیف استاد کامل معرفت ** فاش اندر شهرها از تو صفت‌‌
  • نک فلان شه از برای زرگری ** اختیارت کرد زیرا مهتری‌‌
  • اینک این خلعت بگیر و زر و سیم ** چون بیایی خاص باشی و ندیم‌‌
  • مرد مال و خلعت بسیار دید ** غره شد از شهر و فرزندان برید 190
  • اندر آمد شادمان در راه مرد ** بی‌‌خبر کان شاه قصد جانش کرد
  • اسب تازی بر نشست و شاد تاخت ** خونبهای خویش را خلعت شناخت‌‌
  • ای شده اندر سفر با صد رضا ** خود به پای خویش تا سوء القضا
  • در خیالش ملک و عز و مهتری ** گفت عزرائیل رو آری بری‌‌