English    Türkçe    فارسی   

4
451-460

  • Çünkü peygamberlerin nurları güneştir; duygu ışığımızsa kandil, mum ve is!
  • Biri söner, öbürü gündüze kadar kalır... Biri yanıp erir, öbürü parlar durur!
  • Hayvani can gıda ile dirilir... Her iyi kötü şeyle de ölüverir!
  • Fakat bu kandil söndü, ortadan kalktı mı komşunun evi neden karanlık kalsın?
  • Mademki o evin ışığı, bunun ışığı olmaksızın da duruyor... Şu halde her evin duygu ışığı ayrı ayrıdır. 455
  • Bu hayvani canın misalidir... Rabbani canın değil!
  • Gece Hindusundan ay doğdu mu ışığı, her pencereden vurur, her tarafı aydınlatır!
  • O yüzlerce evin ışığını sen, bir say... Çünkü ay battı mı bu evin sönüp öbürününki kalmaz.
  • Parlak güneş tan yerinde durdukça ışığı her eve konuk olur.
  • Fakat can güneşi battı mı bütün evlerin nuru kaybolur, gidiverir! 460