English    Türkçe    فارسی   


  • The master took pity on him and put aside (abandoned) artfulness and injustice.
  • رحم آمد بر وی آن استاد را  ** کرد در باقی فن و بیداد را 
  • He said (to himself), ‘This infatuated man has a great desire for these (facetious tales), not knowing what a loss and swindle they are (for him).’
  • گفت مولع گشت این مفتون درین  ** بی‌خبر کین چه خسارست و غبین 
  • (Nevertheless) he (the Turk) showered kisses on (the face and eyes of) the master, crying, ‘For God's sake tell me a story!’
  • بوسه‌افشان کرد بر استاد او  ** که بمن بهر خدا افسانه گو 
  • O thou who hast become a story and (art) dead to (useful) existence, how long wilt thou wish to make trial of stories?
  • ای فسانه گشته و محو از وجود  ** چند افسانه بخواهی آزمود 
  • No story is more laughable than thou (thyself): stand (and meditate) on the edge of thine own ruinous grave! 1710
  • خندمین‌تر از تو هیچ افسانه نیست  ** بر لب گور خراب خویش ایست 
  • O thou who hast gone down into the grave of ignorance and doubt, how long wilt thou seek (to hear) the jests and tales of Time?
  • ای فرو رفته به گور جهل و شک  ** چند جویی لاغ و دستان فلک 
  • How long wilt thou listen to the blandishments of this world that leave neither thy mind underanged nor thy spirit?
  • تا بکی نوشی تو عشوه‌ی این جهان  ** که نه عقلت ماند بر قانون نه جان 
  • The jests of Time, this mean and petty boon-companion, have robbed of honour a hundred thousand like thee.
  • لاغ این چرخ ندیم کرد و مرد  ** آب روی صد هزاران چون تو برد 
  • This Universal Tailor is ever tearing and stitching the garments of a hundred travellers silly as children.
  • می‌درد می‌دوزد این درزی عام  ** جامه‌ی صدسالگان طفل خام 
  • If his jests conferred a gift on the orchards (in spring), when December came they (his jests) gave that gift to the winds. 1715
  • لاغ او گر باغها را داد داد  ** چون دی آمد داده را بر باد داد