English    Türkçe    فارسی   


  • نفس با نفس دگر چون یار شد ** عقل جزوی عاطل و بی‏کار شد
  • (But) when the fleshly soul is associated with another fleshly soul, the partial (individual) intellect becomes idle and useless.
  • چون ز تنهایی تو نومیدی شوی ** زیر سایه‏ی یار خورشیدی شوی‏
  • When because of loneliness you fall into despair, you become (bright as) a sun (if you go) under the shadow (protection) of the friend.
  • رو بجو یار خدایی را تو زود ** چون چنان کردی خدا یار تو بود
  • Go, seek at once the friend of God: when you have done so, God is your friend.
  • آن که در خلوت نظر بر دوخته ست ** آخر آن را هم ز یار آموخته ست‏
  • He who has fixed his gaze upon seclusion (and made it his object), after all ’tis from the friend (of God) that he has learned that (lesson).
  • خلوت از اغیار باید نه ز یار ** پوستین بهر دی آمد نه بهار 25
  • One must seclude one's self from strangers, (but) not from the friend: the fur-coat is for winter, not for spring.
  • عقل با عقل دگر دو تا شود ** نور افزون گشت و ره پیدا شود
  • (If) the intellect is paired with another intellect, light increases and the way becomes plain;
  • نفس با نفس دگر خندان شود ** ظلمت افزون گشت و ره پنهان شود
  • (But if) the fleshly soul makes merry with another fleshly soul, darkness increases, the way becomes hidden.
  • یار چشم تست ای مرد شکار ** از خس و خاشاک او را پاک دار
  • The friend is thine eye, O huntsman: keep him pure from (unsoiled by) sticks and straws.
  • هین به جاروب زبان گردی مکن ** چشم را از خس ره آوردی مکن‏
  • Beware! Do not make a dust with thy tongue's broom, do not make a present of rubbish to thine eye.
  • چون که مومن آینه‏ی مومن بود ** روی او ز آلودگی ایمن بود 30
  • Since the true believer is a mirror for the true believer, his face is safe from defilement.